Emre DURAK

"bugünler, hayatımızda çok geçsin..."

2009-07-30T09:37:00.011+03:00

Doğumgünüm aslında bugün ama kutlamalar dünden başladı, sanırım Pazar gününe dek de sürecek:)

Dün annemle birlikte ofise gittik. Benim için ofise gitmek demek; Çağlar'ın dozerleri, Cebrail'in balıkları, Yasin'in kaskı:)* Önce dozerlerle başladım, tek başıma oynadığım için tüm dozerleri kendim seslendirmek zorundaydım, bir ara annem ve Onur'un bana tuhaf tuhaf baktıklarını gördüm ama aldırmadım, ne de olsa keyfim çok yerindeydi, gerisi mühim değil...

Sonra sıra Yasin'in kaskı ve montuna geldi. Gerçi kask biraz ağır, mont da biraz büyük bana göre ama siz söyleyin, yakışmamış mı?

Biraz da oyun haricinde yaptıklarımdan söz edeyim. Sabah annemin bir görüşmesi olduğu için, ben Emine ile bekledim annemin görüşmesinin bitmesini. Annemin görüşmesi bitince ofisin yakınındaki "kahvaltıcı"ya gittik, orada Emre diye bir arkadaşım da var. Hem kahvaltı ettim, hem de Emre'yle oynadık. Ofise döndükten sonra Emine'nin verdiği kayısıları da yedim bir güzel. Sonra sıra balıklarla "ilgilenme"ye geldi. O kadar çoklar ki, hangisine bakacağımı şaşırıyorum. Birine bakarken, diğerini kaybediyorum. Onlarla yanyana geldiğimde en büyük balık benim galiba, ne dersiniz?

Saatler ilerledikçe merakım artmaya başladı. Annem bir sürprizden söz etmişti akşamüstü için ama bunun bir pasta olacağını ve ofiste böyle bir kutlama olabileceğini hayal etmemiştim. Bir ara Ferda geldi ve şifreli bir şekilde "gelmiş" dedi:) Annemle danışmaya inip "gelmiş" olanı aldık: passttaaaa:) Yalnız o sırada küçük bir toplantı çıktı, ben de toplantının bitmesini beklerken "beyaz bilgisayar"da garfield izlemek istedim, annem de açtı. Annem yanımda çalışıyor, ben de garfield izliyorken, annem bir ses duymuş, bir bakmış ki başım koltuğun koluna düşmüş, uyumuşum:( Bu durumda beni toplantı odasındaki kanepeye yatırarak, uyanmamı beklemişler, pastamı yiyebilmek için.

Yaklaşık 2 saat sonunda uyandığımda aklıma ilk gelen pastamdı doğal olarak. Annemle beni ofisten almaya gelen babam da bize katıldı. Birlikte tabakları ve mumları hazırladık, yaratıcı ekibin olduğu odaya aldık pastayı. Mumlar, "iyi ki doğdun"lar derken, tüm tazefikir ailesi ile birlikte doğumgünümü kutladık...

Pastam pembe renkti ama sebebi içinin frambuazlı olması, yoksa benim tercihim sanmayın sakın:)

Veee... en önemli kısma geldim, bu yılki ilk doğumgünü hediyemi yukarıdaki fotoğrafta görüyorsunuz. Ayşe'nin büyük fedakarlığı ile çok güzel bir beta'm var artık, evi de muhteşem, kendi de...

Adı ne olsun diye düşünmeye gerek bile kalmadı, hem hediyemin kaynağından hem de benim aile içindeki meşhur "taaze balııııkkk" oyunumdan hareketle, ismi "taze" oldu yeni balığımın... çok sevindim, taze'yi de çok sevdim... hatta bu sabah (30 Temmuz 2009) evden ayrılıp babaanneme giderken hızla salona daldım, annemle babam şaşırdılar ama sonrasındaki cümleyi duyunca, gülümsediler: "hoşçakal taze, akşama görüşürüz:)"

Böylesine güzel bir doğumgünü kutlamasını benimle paylaşmaktan öte, evsahipliği yapan ve beni çok çok mutlu eden bir hediye ile doğumgünümü kutlayan tüm tazefikir ailesi'ne tekrar teşekkürler... (aslı, aysun s, aysun t , ayşe, barış, berke, cebrail, çağlar, emine, emre, esra, eylem, fehmi, ferda, göknil, ilke, onur, özgür, pınar, sendi, servet, şirin, yasin)

Eve gittiğimizde, uyumadan önce anne ve babamla dünü konuşurken, çok mutlu olduğumu anlatmak için kendimce bir cümle kurdum, anne ve babam da çok beğendi, sanıyorum mutlu günler hayatımızda çok olsun demek istedim ama benim dilimde bu şöyle oldu:

"bugünler, hayatımızda çok geçsin"

* Not: Dikkat ettiğiniz üzere tüm isimler tekil, yanında abi abla teyze amca gibi sıfatlar yok, eşitlik olsun:)

Hera kızım, gel...

2009-07-13T11:18:00.012+03:00

Dün Hera ile gerçek anlamda ilk kez tanıştım. İlk tanışmam, annemin karnında iken, ikincisi daha 1 yaşımı doldurmamışkendi, o yüzden çok anımsayamıyordum. Ama dün itibari ile artık yeni bir arkadaşım var:) (Yukarıdaki fotoğrafta da üç adımda Hera ile tanışmamı görebilirsiniz.)

Tanışmanın ardından Hera önde, ben arkada koşturduk, oynadık...

Cenk Amca ve Hande Teyze de birbirimizi sevmemizden çok mutlu oldular ve beni de arabalarının arkasında yazan "Dog in car"a dahil ederek, "DogS in car" yapmak istediler:)

Çok eğlendik, Hera beni, ben de O'nu çok sevdim ama onların Ankara'ya dönmeleri gerekiyordu. Halbuki ben Hera, bizde kalsın, benim odamda birlikte uyuyalım istemiştim:( Neyse, bir dahaki görüşmemizi daha uzun yaparak, bu görüşmemizi telafi ederiz artık...

Hoşçakal Hera:)

Emre arkadaşın...

En bi güncel haberler...

2009-07-04T22:16:00.007+03:00

Önce, en önemlisinden başlayayım. Çünkü bu, sadece benim için önemli değil, ailemi de ilgilendiren bir gelişim:

ARTIK BEZSİZİM...

Diyebilirsiniz ki; "biraz geç olmadı mı?" Evet, aslında biraz geç kaldım ama çok güzel bir üç yıl geçirdim bezlerimle. Çok da güzel bir lüksmüş:) (gerçi bu tarafını annem, babam ve babaanneme de sormak lazım ama neyse...)

Başlangıç öncesi uyum sağlamam için annem bana, tam 7 tane Thomas pülot* aldı, rengarenk. Üzerinde hem Thomas, hem Jerry, hem Henry, hem de Percy resimleri var. Sonra iki takım da Thomas yazlık pijamam oldu.

Artık herşey hazırdı ve iki hafta önce Pazartesi günü babaannem ilk denemeyi yaptı. Önce çok şaşırdım bu duruma ama ikinci gün herşeye alışmış, sanki doğduğum günden bu yana hiç bez kullanmamışız gibi. İlk 3-4 gün, gece bez kullanmaya devam ettik ama sonra annem 5. günün akşamı, geceyi de denedi ve sonuç, kahraman Emre:)

Bugün 2. haftamız doldu ve hayat böyle çok güzel, ferah, havadar, temiz... Hepimize hayırlı olsun...

FENERBAHÇE olayı...

Kendimi bildiğimden beri her yerde bir Fenerbahçe, Beşiktaş, Galatasaray diye birşeyler duyuyorum. Babamdan Beşiktaş, annem, dayım ve Şahin dedemden Fenerbahçe, Şenel Dedem, halam ve teyzemden de Galatasaray'ı dinliyordum ama sonunda Fenerbahçe galip geldi.

Gerçi bunda park arkadaşım Aybars'ın da etkisi var, çünkü O'na Fenerbahçe forması almışlar ve parkta herkese gösteriyordu. Benim de çok hoşuma gitti ve babamdan istedim. Babam da Fenerbahçe sorumluları olan dayım ve Uğur'a söyledi. Ertesi akşam Uğur ve Ezgi, ellerinde bir Fenerium poşeti ile geldiler.

Ve tabi içiiinnndeeee, Fenerbahçe basketbol forması. Hemen giydim ve basketbol topumu alıp, basket sahasına gittik, Uğur'la basketbol oynadık. Çok eğlendim, formalarımı da çok sevdim.

Şimdi sıra dayımda, futbol formam için:)

*pülot=külot

Babalar Günün Kutlu Olsun Baba:)

2009-06-22T11:07:00.002+03:00

Hala çok farkında değilim ama dün babalar günüymüş, babama "babalar günün kutlu olsun" dedim. Ama pasta kesmedik, doğumgünü gibi birşey değil sanırım.

Sonra babama değil de daha çok bana hediye olacak bir şey yaptık: Ben ilk kez vapura bindim. Babamla vapurdan hem denize hem de Galata Kulesi'ne baktık. Çok eğlendim.

2009-06-19T17:01:00.006+03:00

Emre: Bugünlük söz annemin...

Çok hızlı kaybettik seni…
Aralık Ayı’nın sonuydu, annem bizdeydi ve ilk haberi o zaman almıştım. “Teyzeni doktora götürmüşler ama sonuç biraz kötü gibi, tümör varmış böbreğinde” dedi annem. Sonrası da 16 Haziran 2009 sabaha karşısına kadar, doktorlar, MR’lar, serumlar, ilaçlar vs…

En meşhur sözün “O da bizim insanımız”dı. Sana göre herkes “iyi insan”dı, birinin bize kötü bir söz söylediğinden bahsetsek, “öyle demek istememiştir, sen yanlış anlamışsındır” derdin.

“Serabım…” hala kulaklarımda, 15 Haziran 2009 gecesi yatağındaki son halin gözlerimin önünde, kış için yazdan hazırlayıp hepimize kavanozlarla gönderdiğin biberler, domatesler ve reçellerin kokusu burnumda…

4 çocuğun, 8 torunun, hatta bir torun çocuğun vardı evet ama ben başkaydım senin için, biliyorum.

Sen de öyleydin benim için… (Çok şey yapmak istedim senin için, ama olmadı, olamadı...)

Şimdi ortancaların, zambakların, şebboyların, leylakların… Annem… Hepsi yalnız, biz artık sensiziz... Yaklaşık 20 gün önce Emre’nin parmağı kırıkken seni ziyaret edip İstanbul’a döndüğümüzde, sabah uyandığında “günaydın anne”den önce, “annneee, senin teyzen iyileşecek, ben de iyileşeceğim, merak etme” demişti ve nasıl umutlanmıştım.

Sonra, daha geçtiğimiz hafta seni tekrar ziyarete gelmiştik ve nasıl mutluydun Emre de geldiği ve evin içinde koşturduğu için, seni öptüğü için… O gülen yüzünün resmi, hep bizimle artık…

Pazartesi, durumunun kötüye gittiği haberini aldık, annem hemen İzmit’e döndü, ben akşama gelebildim. Artık kendinden geçmiştin, bizi görmüyordun. Tek yapabildiğim, parmağının ucuna kondurduğum küçücük bir öpücük ve dua etmek oldu. Birkaç saat içinde de ayrıldın bizden, gözünde bir damla yaşla, hiçbir şey söyleyemeden, veda edemeden:(

Sabaha kadar beyazlar içindeki bedenini seyrettik, gözyaşlarımız süzüldü… Sabah, evinin bahçesine gittim, hem evin önündeki anılarımızı getirdim aklıma hem de camiden okunan “ölüm ve cenaze namazı” duyurunu dinledim. İçim, gözlerimden daha çok ağladı… Ama sen üzülme diye sustum, sustum…

Dedeme, anneanneme, dayıma, yengeme, “küçük” Zafer’e, enişteme, Zeki Abi’ye kavuştun… Eminim ki, her zaman ettiğin dualar hep bizimle olacak, gittiğin yerden yine bizler için “iyi şeyler” düşünmeye, dilemeye devam edeceksin…

Çünkü, yüreğinin güzelliği tüm dünyaya yetecek kadardı canım teyzem…
Gittiğin yere de güzelliğini götürdün eminim, nur içinde uyu...

“Serabın”

* Fotoğraf, Ekim 2007’de bir bayram günü, “hepimiz”i yanı başına toplamışken…

"ayaklarımın Thomas'ını giydir"

2009-03-13T09:34:00.007+02:00

Dün sabah yine her zamanki gibi erken uyandım. Sütümü içtim, annem de beni babaannemlere bırakmak üzere hazırlamaya başladı. Tam pijamalarımı çıkarıyordu ki, benim hala uykum olduğu için, "ayaklarımın Thomas'ını giydir" diye bağırdım. Annemin çok hoşuna gitti ve tüm gün herkese anlattı, eminim:) Ama ne yapayım, hem Thomas pijamalarımı çok seviyorum, hem de daha uykum vardı...

Sonra annemle babam beni babaannemlere bırakıp işe gittiler. Ama ben dün babaannem ve dedemi biraz fazla üzdüm. Hatta babaannemin kolunu ısırdım, saçını çektim ve çok sevdiği kedili seramik süsünün başını kırdım. Yanlışlıkla, tabi:(

Sonra bu sabah annem beni babaanneme bırakırken, babaannemlerin apartman girişinde bir el ilanı gördüm. "Aaa fatura gelmiş" diye aldım, merdivenlerden çıkarken de kağıdı "Annem ve babama sağlık ver Allahım, amin" diye okudum. Eminim ki annem duyduklarına inanamadı ama ben zaten bunu her gün söylüyorum:)

Not: Bu arada yazıda kullanılan fotoğraf, tam bir yıl öncesine ait, annem Thomas'lı başka fotoğrafımı bulamadığı için, bunu kullandı. Fotoğrafta, araba koltuğumda "pekmezli ıhlamur"umu, "büyük çayı" niyetine içiyorum keyifle... Annemin hayatımdaki en büyük buluşumu desem, beni kandırması mı desem, bilemedim:)

(Ilık yaparsa, çay; soğuk yapıp bir de çalkalarsa, coca cola oluyor çünkü)

Son Haberler

2009-02-17T08:46:00.004+02:00

Annem yine işlere daldı, benim yazılarıma yine uzun bir süre sıra gelmedi.

Ama ben de son bir haftadaki iki etkinliğimle, O'nu bir anda harekete geçirdim:)

İlki, 7 Şubat akşamına ait. O gün oyun hamuru aldık, eve geldik. Annemle masada oynarken, ben sol kolumun üzerine düştüm sandalyeden ve hiç susmadan ağlamaya başladım.

Sonrasında da kendimizi Acıbadem Bakırköy Hastanesi Acili'nde bulduk. Durum anlatıldı, röntgene gönderildik. Kolumun filmini çektiler ve dirsekten çıkmış olduğunu söylediler. Ben bu süre boyunca, hem ağlamama devam ediyorum, hem de "buraya niye geldik, evimize gidelim" diyorum ama beni dinleyen yok:(

Röntgen sonucuma bakan Dr. Koray Kebir'in, dirseğimi tutması ile yerine yerleştirmesi bir oluyor. Ne ben, ne de annem babam, daha ne olduğunu anlamadan, bir anda acım geçiyor. Film gibi. Koray Bey, sihirli elleri ile tedavi tamamladıktan sonra, babama bir kitap öneriyor. "Kutlay Bebek - Trizomi ile Yaşamak". O anda ne olduğunu pek anlamadan eve dönüyoruz ama babam ertesi gün, kitaba baktığında görüyor ki, Kutlay bebek, Koray Bey'in biricik oğlu. Geçirdiği rahatsızlığı ve yarattıkları mucizeyi aktarmış kitaba. Ben canım çok yansa da, küçücük bir dirsek çıkığı için o hastaneye gittiğimde annem ve babamın durumunu düşündüm, bir de Koray Bey ve eşinin, Kutlay'ın rahatsızlığını öğrendikleri an hissettiklerini... Dilerim, yaşamının bundan sonraki kısmı, hep daha sağlıklı geçer hem Kutlay'ın hem diğer bebek ve çocukların...

http://www.koraykebir.com/

Gelelim ikinci vakama...

Aslında vaka demeyelim, güzel bir ilk diyelim:)

Çooookk uzun bir süredir, en geç saat 5 ya da 6 gibi uyanan ben, bu sabah geç uyandım. Aslında 6.30 civarında, biraz ağlayarak annemi çağırdım, beni yatağımdan alması için. Ama annemle babamın yanına geldiğimde yine uykuya daldım. Hatta o sırada annem ve babam, benim rüya gördüğümü ve o yüzden ağlayarak uyandığımı düşündüler:)

Onların evden çıkma saatine kadar uyanmadığım için, babaannemi çağırmışlar, 8.30'a doğru uyandığımda, babaannem başucumdaydı. İlk sözlerimi hemen aktarıyorum:

"Babaanne, ben hayuzdan denize düştüm, oyda da kocaman bir balık yakalaadııımm ama kocaman. Soya da onu pişiyip yedik, hep berabey".

İşte hatırladığım ilk rüyam:) Hem de "balık"lı:)

Babaannem, annemi arayıp rüyamı ilettiğinde annemin aklından ilk geçeni de aktarayım:

"Dilerim ki, hep böyle kısmet dolu olsun oğlumun rüyaları ve hayatı..."

Deniz, kum, güneş ve güzel kızlar:)

2008-10-29T21:25:00.018+02:00

Anne ve babamın tarih ayarlama konusundaki uzun çabaları sonucunda, nihayet ilk uzun aile tatilimize çıktık geçen ay.

Hava koşulları nedeniyle daralan seçenekler arasında en sonunda, hem yeşillik alan bolluğu, hem sakin denizi, hem de "balayı oteli" olması nedeniyle öne çıkan Bodrum Marverde'de karar verildi.

THY uçağı ile yaptığımız gidiş dönüş yolculuğundan pek birşey anlamadım, uçakları yerden seyretmek daha zevkliymiş, oturduğum koltuktan ve camdan pek birşey görülmüyor çünkü.
Yola çıkmadan önce benim ve annemin biraz burnum akıyordu. Otele vardığımızda ise, iyice halsizdik. Bu birkaç gün sürecek hasta halimize bir de "muhteşem" hava koşulları eşlik edince, ilk üç gün neredeyse, otel odası hastane odası oldu, babam da sağolsun bize bakıcılık yaptı. (Örneğin aşağıdaki resim, sıkı bir yağmur sonrasında, babamla bahçede yaptığımız bir keşfe ait.)

Bu iyi bakım sonrasında annem de ben de iyileştik ve tatilin keyfini son günlerde çıkardık.

Benim en keyif aldığım anlar, babamla oyun parkındaki oyunlar, bir de annemin kucağında ve sahilde uyuduğum anlardı. İşte o anlar, tam "deniz, kum, güneş..." idi benim için.

Suyun tadını doyasıya çıkardım. Kovalarımla denizi kuma, kumu denize boşalttım ama ikisini de tam bitiremeden döndük İstanbul'a.

İstanbul'a hareket etmeden önce, annemle bir de "sahildeki dondurma" mizanseni yaptık, çok güzeldi...

Havaalanında da bizi Cellocan'lardan biri karşıladı:)

Bir Berber Macerası Daha:)

2008-10-10T16:34:00.016+03:00

Fotoğraflarımdan da anlaşılacağı üzere, saçlarım kesildi (23 Ağustos). Yine, annemin kuaförü Barış Amca'ya gittik, daha ne kadar bir bayan kuaföründe kesilecek saçlarım bilemiyorum ama oraya her gittiğimde bana karşı çok büyük bir ilgi gösterdikleri için, çok şikayetçi de değilim bu durumdan:)

Bu defaki kesimde, babam da Barış Amca'ya yardım etti, annem elimden tuttu. Hülya Teyze ve kızlar da kesim törenine tanıklık ettiler. Saçlarım kesildikten sonra üstümü değiştik, eve gelip duş yaptık. Ertesi sabah da anne ve babamla yeni saçlarımı kutlamak üzere Kocatepe Kahve Evi'ne kahvaltıya gittik:)

Bu arada kesim sonrasındaki görüntüm için çok çeşitli yorumlar var "yüzün gözün açıldı", "daha bir delikanlı oldun" vb. gibi. Sizce nasıl olmuşum?

DOĞUMGÜNÜM

2008-10-10T13:25:00.016+03:00

30 Temmuz 2008'deki doğumgünümü, haftasonuna denk geldiği için 2 Ağustos 2008'de kutladık. Bizimle olan herkese ve nazik hediyelerine çok teşekkür ederim.

Babam ve annem ise; 30 Temmuz'da ben uyurken gelip, uyandığımda da "oynayabileceğim ilk uzaktan kumandalı arabamı" hediye ettiler:)

2 Ağustos'ta ise, bizi o gün yalnız bırakmayan misafirlerimizle Nix Hotel'de bir aradaydık.

Beni seven ve doğumgünümü kutlamak için gelen tüm davetlilerimize, hem geldikleri hem de muhteşem hediyeleri (giysiler -ki, başlı başına bir kreasyondu-, uzaktan kumandalı arabalar, patates kafalar, kumbaralar, vs...) için tekrar ç0000okkkk teşekkür ederim:)

SAROS MACERASI

2008-10-08T17:09:00.015+03:00

Anne ve babamın yıllardır gitmek için plan yaptığı ama bir türlü denk getiremedikleri Saros'a, birlikte gittik nihayet.

15 Ağustos 2008 cuma öğleden sonrasında aldıkları ani bir kararla, anne ve babamı hazırlanırken buldum ve konuştuklarından anladığım kadarı ile Saros'a Metin Amca'nın yazlığına doğru yola çıkıyorduk.

Tekirdağ üzerinden Saros'a ulaşacağımız için de yemek molamız tabi ki, Meşhur Köfteci Ali Usta'da Tekirdağ Köftecisi yiyerek oldu. Ben yoldayken uyuyordum, uyandığımda kendimi köftecide buldum. Çok güzeldi tadı:) Sonra yolumuza devam ettik ve yaklaşık 4 saatin sonunda Saros'a Metin Amca'nın yazlığına ulaştık. Hülya Teyze ve kızlar da orada olduğu için, çok güzel bir buluşma oldu.

Fotoğraflarımdan da anlayacağınız üzere çoooookkkk eğlendim. Denizi, kumlara boşaltma girişimim başarısızlıkla sonuçlandı ama yine de eğlenceliydi.

Simitimi ilk başta çok sevmedim ama sonra alıştım ve hatta anneme "beni bıyak" diye bile bağırdım.

Dönüş yolcuğumuza sıra geldiğinde ise, babamın rehberliğinde Edirne Taşköprü ve Selimiye Camii'ni ziyaret ettik. Ama kapanışımız muhteşemdi: Meşhur Edirne Ciğercisi Kazım'da Edirne Ciğeri:) Ben bile yedim, çok lezzetliydi.

mutlu yılllaaarrr baaanaaaa:)

2008-07-29T23:01:00.007+03:00

Bugün benim doğumgünüm:

"İyi doğdum"

Ama doğumgünüm haftaiçine denk geldiği ve en önemlisi babam iş gezisinde olduğu için, sanıyorum kutlamamız haftasonuna kalacak.

O güne dek, sünger bob'lu pasta resmi ile idare edeceğim.

Gerçek pastamı ise, "dayu"mdan bekliyorum:)

Anne ve babamla çekilen son fotoğraflarımdan birer tanesini de kendime doğumgünü hediyesi yaptım:)

"Hayuz"a gittim...

2008-06-30T12:59:00.013+03:00

Bir önceki yazımdaki sitemim işe yaradı ve annem harekete geçti, baksanıza 3 gün arayla iki yazı girdi yayına...

Annemle babam söylediğinde pek inanmamıştım, ama cumartesi günü gerçekten "hayuz"a gittik (28 Haziran 2008).

Önce bir etrafa baktım, ne var ne yok, burada neler yapılabilir diye. Ama çok da fazla incelememe gerek kalmadan, anne ve babamın kollarında buldum kendimi.

Zaten evde bile su ile oynamaya bayılıyordum, kendimi çok daha büyük bir su birikintisinin içinde bulunca aşağıdaki görüntüler çıktı ortaya.

Aslında uzun bir süre, hayuzdan kovama su doldurup tekrar hayuza boşaltma oyunu oynadım. Sonra annemle babam bu durumda sıkıldı ve kovamı alıp küreğimi verdiler. Biraz da küreğimle oynadım. Sonrası malum.. Beni zorla sudan çıkardılar, neymiş öğle güneşi çıkmış, uykum gelmiş...miş..

Sonra da söyledikleri gibi beni gerçekten uyuttular. Uyandığımda, yemeğimi yemem gerekiyordu, yemek bittiğinde ise, zaten havuzu toparlıyorlardı. Böylece "ilk" hayuz maceram bitmiş oldu. Ama ben Pazar sabahı kahvaltıdan sonra, bir deneme daha yaptım, "hayuza gidiyoruz" diye. Belki dedim, tekrar götürürler beni hayuza. Ama baktım ki, annem ve babam çok yorulmuşlar, sesimi çıkarmadım. Şimdi haftaiçi babaannem ve dedemle hayuza gitme planlarım var:)

Akşam eve gelince hemen süt aşamasına geçildi, ben de babamın kucağına yerleştim ve sütümü içtim. Ertesi güne de biraz enerji topladım. Çünkü önce annemle odamda oyuncaklarımla oynadık, sonra da salonda kelimenin tam anlamıyla biraz boğuştuk:) Ben çok eğlendim de arada annemin biraz canı yandı galiba...

Eeee ne demişler? "Gülü seven dikenine katlanır:)"

Annemden Umudu Kestim...

2008-06-27T12:14:00.011+03:00

Herkes duysun... Blogumun güncel olması konusunda, annemden umudumu kestim artık. Baksanıza 3 ay geçmiş neredeyse, benim hiçbir etkinliğim yok burada. Bir an önce okuma yazma öğrenip blogumu kendim güncellemeliyim, bilgisayar ya da interneti öğreneyim demiyorum dikkat ederseniz. Çünkü onları zaten biliyorum.

Bu fotoğraf, düne ait (26 Haziran 2008). Annem işten gelince beni parka götürdü, ikimiz de ayakkabı ve çoraplarımızı çıkararak kumda kamyonum ve kürek-tırmığımla oynadık. Kamyon, kürek, kova ve tırmık takımımı da bir önceki gün babam almıştı. Eğlenceli birşey bu kumla oynamak, ama hani biraz da su olsaydı, çok daha güzel olacaktı. Neyse o da yarına.. Galiba yarın beni yine "havuz ve kum" buluşmasına götürecek annemle babam..

Size biraz da son günlerdeki gelişmelerimden bahsedeyim. Çok yakınımda olmayanlara detay vereyim biraz. Mayıs Ayı başından beri iki kelimelik cümleler, Haziran Ayı başından beri de 3 kelimelik cümleler kuruyordum. Hele son 15 gündür masal anlatıyorum neredeyse. Bu konuşmak ne güzel şeymiş.

Bir de geçenlerde, dedem eve giren sinekler bana rahatsızlık vermesinler diye onları sineklikle öldürünce, ben sinekleri dövüyor sandım. Şimdi ben de her önüme gelene "dövdüm" diyorum. Dün akşam da babamın başına elimle dokunup "dövdüm" dedim, halam da "dövme abimi" dedi. Ben de halamın yanına gidip, "dövdüm abini" dedim. Herkesi çok hoşuna gitti böyle söylemem.

Mayıs Ayı başından beri daha düzgün konuşuyorum dedim ya, söylediklerimin hepsi "emir kipi"ndeydi. Yavaş yavaş zaman ekleri kullanmayı öğrendim, dili geçmiş, gelecek, şimdiki zaman vs. Konuşmak ne zormuş:)

Geçtiğimiz hafta da doktorum Murat Palabıyık Amca'ya gitmiştik kontrole. Bu kontrolde ilk lolipop şekerimi de yedim, çok güzelmiş şeker dedikleri şey. 2 yaşımı dolduruyor olacağım için genel bir testten geçirelim dedi. Ama kan verme kısmı çok zor oldu. Hemşirelere göre, ellerim kollarım çok yumuşak olduğu için ve bir de ben hareketli olduğum için, benim kanımı almak çok zormuş. Bu yüzden iki hastane gezdik. (International Hospital ve Acıbadem Bakırköy Hastanesi) Neyse ki sonuçlarım iyi çıktı.

Size bir de hayatımdaki bir başka ilkten bahsedeyim. Geçtiğimiz cuma akşamı (20 Haziran 2008) İbrahim Amca ve Funda Abla'nın kına gecesine giderek hayatımın ilk düğün organizasyonuma katıldım. Daha merdivenlerden çıkarken ben halay çekmeye başlamıştım bile. Çok güzelmiş sürekli müziğin çalması, eğlenen insanlar. Sonra annemle de "Güz Gülleri" şarkısında ilk dansımızı yaptık, çooook uykum geldiği için ben pek farkına varamadım ne yaptığımızın ama annem çok mutlu görünüyordu. Demek ki bu dans da iyi birşey...

Ailece nasıl "gazi" olduk?

2008-03-30T23:29:00.014+03:00

Geçtiğimiz hafta, Serap Teyze'nin Hotel Nix'teki ofisine ziyarete gittik, ofis geniş ve koşturacak alan bol ama tabi bu kadar bolluğun içinde benim kenarına gözümü vuracağım bir masa da mevcut. İlk anda çok ağladım ama sonra buzla oynamak çok zevkli geldiği için, acım geçti. Aşağıdaki fotoğrafta yüzümde göreceğiniz morluk geçtiğimiz haftaya ait yani.
Bu hafta da annem rahat durmadı ve omzunu incitti beni kucağına alırken.

Cumartesi sabahı güzel güzel uyandık ve Kerem Abilere kahvaltıya gittik, Kerem Abi benden 2,5 yaş büyük. Bu yüzden benden 2,5 yıl daha fazla oyuncağı var ve onları da benimle paylaştığı için çok mutlu oldum. Özellikle de atu ve asker şapkasını çok sevdim.

Kerem Abiler'den çıktıktan sonraki programımız da "annane"mleri ziyaret etmekti ama tam kapıdan çıkarken annem beni kucağına aldı ve alırken omzunu incitti. İzmit'e vardığımızda acısı dinmemişti, bu yüzden birşeyler atıştırıp, annemi, babamla birlikte Acıbadem Kocaeli Hastanesi'ne götürdük. Ama ben daha annemin tansiyonu ölçülürken bile çok üzüldüm, ağladım.

Bu yüzden annem MR'a kendi indi, ben de önce babamla hastane girişindeki dekoratif taşları sayarak, sonra da tüm Acil Servis personeli ile oynayarak annemi bekledim. Tam babamın enerjisi tükenmişti ve MR katına inmiştik ki, annemi diğer asansörü beklerken bulduk.

Sonuç, omuz ve kol birleşimindeki biseps denilen kasta incinme olmuş ama kesin sonucu radyoloji raporundan sonra alacakmışız. Annemin kolunu askıya alıp ilaç verdiler, biz de saat çok geç olduğu için "zeze"mi işten alıp eve geldik.

Çok yorulmuşuz ki annemin kucağında uykuya daldım.

Pazar sabahı, benim saatlerin ileri alındığından haberim olmadığı için saati 7 sanarak uyandım, tabi "zeze"mi de uyandırdım. 8'e kadar oynadık ama sonra annem ikimizi de alıp dışarı çıkardı. Yaklaşık 1 saat süren ekmek, gazete, market turundan sonra eve geldik ve kahvaltı ettik.

Sonra da İbrahim Amca'nın geçmiş doğumgününü kutlamak üzere, Funda Abla ve İbrahim Amca ile buluşup "zeze"min deyimiyle "aşağıdaki Hoşgör"e gittik, ben yolda uyuyakaldığım için, gözlerimi açtığımda annemler tatlılarını yemiş sohbet ediyorlardı. Babamın kucağında kendime gelmeye ve nerede olduğumuzu anlamaya çalıştım ben de.

Hatta ayılır ayılmaz da kendimi çocuk oyun alanında buldum, çok güzel oyuncaklar vardı, kamyona bindim, babamla "basket" oynadım.

Uyku ve oyundan sonra benim için sırada ne gelebilir? Tabi ki "mamaaaaaa".

Hemen brokoli çorbası, pilav ve yoğurt siparişim verildi ve afiyetle hepsini yedim.

Yemeğimden sonra, İbrahim Amca Ankara'ya, biz de İstanbul'a döneceğimizden hep birlikte Hoşgör'den ayrıldık.
Benim de aklım yiyemediğim ama gördüğümde hep aklıma "yayı"mın geldiği pastalarda kaldı, artık bir dahaki sefere:)

Etkinlik günümden kareler...

2008-03-10T09:37:00.012+02:00

Geçtiğimiz haftasonu anne ve babamla bir etkinlik programı yaptık ve öğle saatlerinde evden çıktık.

Babam ve annem beni, son günlerdeki en büyük tutkum "atu"ları yakından izlemem için, Florya Sosyal Tesisleri'ne götürdü. Sürekli "atu" geçtiği için, bir zaman sonra onların peşinden koşmaktan sıkıldım ve babamla maç yaptık. Biraz hile ile de olsa, ben kazandım:)

Sonra baktık annem çok yalnız kaldı, ben de bari annemle biraz parkta oynayayım dedim ve anneme beni salıncakta sallama görevi verdim:) Yalnız ben pek rahat durmadığım için, salıncak maceramız, benim salıncaktan düşmeye başlamamla son buldu.

İlk aktivite kısmından sonra, sıra tabi ki benim acıkmama geldi. Birilerinin elinde patates kızartması gördüm, aklımdan da "hallov" geçti. Annemle babam da çareyi, koskoca restoranın içinde, büyükçe bir masada bana "patatis" ve "hallov" yedirmekte buldular. Onlar bir masayı işgal ettiğimiz için biraz sıkıldılar ama ben hayatımdan çoook memnundum:)

"Karnım doydu, sırada ne var?" dedim ve oradan çıkıp küçük bir teknoloji turu için BİMEKS Teknoport'a uğradık. Babam teknoloji ile ilgilenirken, ben de çocuk oyun alanında küçük bir konser verdim.

Mini konserimden sonra; CNR'daki Anne-Bebek-Çocuk Fuarı'na gittik. Babamlar, annem bana hamileyken gittikleri kadar heyecanlanmadılar ama ben balonları ve palyaçoları çok sevdim. Tabi fuara gitmişken, benim bilimum gereçlerimin sponsoru AVENT Ayla Teyzemi de ziyaret ettik, ben "aala" dedikçe, O'nun hoşuna gitti, bana bir sürü oyuncak verdi (polis, doktor ve abla kuklaları verdi).

Aşağıdaki fotoğraf da en kısa sürede, ailemize yakın çevreye ısmarlayacağımız bir kız bebek için yeni çıkan bebek arabasına ait. Bu arabayı görünce, hemen fotoğrafladık ve herkese gösteriyoruz. Bu araba bile insanda bebek isteği uyandırıyor, sizce de öyle değil mi? (Ala, zeze ve yayı; mesajımı aldınız mı?)

*atu: uçak

*hallov: pilav

2008'i nasıl karşıladım/karşıladık?

2008-01-01T23:35:00.000+02:00

Öncelikle belirteyim, annemin işe başlaması hiç de iyi olmadı.
Eskiden blog'uma daha fazla vakit ayırıyor ve sürekli yeniliyordu.
Şimdi, boş vaktinin olmasını bekliyoruz, ama o boş vakitte de benim blog'uma bir türlü sıra gelmiyor:(
Neyse ki yeni yıl konusunda şanslıyım, sizlere neler yaptığımı gösterebileceğim.

Biz aslında yeni yıl kutlamalarına biraz erken başladık. Önce 30 Aralık akşamı, Nişantaşı'na gidip son hazırlıkları kontrol ettik, sonra Taksim'e gelip Bambi Cafe'de oturduk. Ben ilk kez geldim Bambi Cafe'ye, galiba buraya gelip yemek de yiyen en küçük müşteri olmuşum, garson abiler öyle söyledi. Bir de benim Bambi'yi "maami" diye söylememe bayıldılar sanırım:)
Sonra geceye devam ettik ve Vefa Bozacısı'na gittik bu defa. Buraya geçen yıl bir kez daha gelmiştim ama o zaman uyuyormuşum arabada. Bu defa, uyanıktım ve arabadan indik, annemler boza içerken, ben de sütümü içerek onlara eşlik ettim. Hatta bir ara babamla tezgahta duran bozaları teftiş bile ettik...

Geldik 31 Aralık'a... Benim gelecekte ancak fotoğraflara bakarak hatırlayabileceğim ama yine de geçen yıl göre, birçok şeyin bilincinde olarak geçirdiğim ilk yılbaşı gecemdi.

Annemin üniversitedeki ev arkadaşı Mine Teyzeler'e davetliydik, Mine Teyze'min 9 yaşında Zeynep diye bir kızı var, benim Zeynep Ablam. Onunla oynamayı çok seviyorum, O da beni çok seviyor ki, bana bir sürü güzel şarkı söyledi.

Annemler, saatin 12 olduğunu gördüler benim yerime de. Benim uyku saatim 10 olduğu için, o saatte ben çoktan uykuya dalmıştım ama annemle babam benim için çok güzel dileklerde bulundular biliyorum.

Dilerim sizler için de düşlerinizin gerçekleştiği bir yıl olur 2008...

Güzelim saçlarıma kıydılar :))

2007-10-09T14:50:00.000+03:00

Doğduğum günden bu yana benimle olan saçlarımdan, geçtiğimiz cumartesi günü (6 Ekim 2007) ayrıldım..

Çok hareket edeceğimden ve ağlayacağımdan korkan annem ve babamı şaşırtarak, kuaför Barış Amca'mın oldukça rahat bir kesim yapmasını sağladım..

Önce ne olduğunu çok anlamadım, ama nasıl olsa annem ve babam yanımda, herhalde kötü birşey olmuyordur dedim kendi kendime.. Saçlarım kesildikten sonra, bir anda yüzümün ifadesi değişti. Ben bile kendimi tanıyamadım :)

Annem ve babam da çok şaşırdılar, yeni halime alışmakta biraz zorlandılar hatta...
Bu arada yeni halimi gören herkes, bana "adam olmuşsun" diyor, ne demekse:))

Sizin fikrinizi de alabilir miyim, yeni saç stilim nasıl olmuş?

İlk arabamı kullandım:))

2007-10-05T23:22:00.000+03:00

Geçtiğimiz günlerde gittiğimiz bir alışveriş merkezinde, halam bana araba kullanmayı ısmarladı..

Aslında pek de zor değilmiş, çok kolay kullandım, çok da hoşuma gitti, hatta beni arabamdan indiremediler...

En kısa zamanda tekrarlamayı istiyorum, aileme duyurulur....

Annemin yeni işyeri

2007-09-14T16:35:00.000+03:00

Annem, yaklaşık 1 yıldır ara verdiği çalışma yaşamına, ben biraz daha büyüdüğüm için tekrar başlıyor. Hem de kendi şirketini kurarak. Böylece bana daha fazla zaman ayırabileceğini söylüyor, göreceğiz bakalım :))

Şirketinin ismi POZİTİF PR. Ben pek anlamıyorum ama söylediğine göre, reklam tasarımı, promosyon, medya ilişkileri, organizasyon vs. yapacakmış. İlgi ve desteğinizi bekliyor...

Çimlerle tanıştım...

2007-08-08T15:04:00.001+03:00

5 Ağustos 2007 Pazar günü hem çimlerle tanıştım,
hem de GoKart izleyip uçaklara baktım:))
GoKart'ı da uçakları da aklım pek almadı ama izlemesi çok keyifliydi..

"1 Yaşıma Girdiiiiiim"

2007-08-03T15:07:00.001+03:00

Hastanedeki Defterim

2007-08-03T13:40:00.000+03:00

http://www.acibademhastanesi.com/ebebek/eBebekDetay.asp?BebekId=3022

Tayfun Çaylan (31 Temmuz 2006 Pazartesi 18:35)
Emre'ciğim, Aramıza hoş geldin. Sefalar getirdin. Kaderinin de ismin gibi güzel, günlerinin de mutluluk dolu olması dileğiyle. Tayfun Amca

N.EMEL KARINCA (31 Temmuz 2006 Pazartesi 18:35)
HOS GELDIN EMRE BEBEK.... ARAMIZA HOSGELDIN... OLUMSUZLUKLAR ICINDEKI DUNYAMIZA BIR ISIK GİBİ GİRDİN. SENINLE HERYER AYDINLANDI... VE DUAM SANA ANNE-BABAN VE SEVDIKLERINLE NICE GUZEL,SAGLIKLI YILLAR GECIRIRSIN... HEP GUZEL HABERLER VERIRSIN BIZLERE... ANNE VE BABANI DA BU VESILE ILE CANDAN KUTLARIM... HOSGELDIN!... SEVGILERIMLE...EMEL TEYZEN DR.N.EMEL KARINCA

Maide Şengül (31 Temmuz 2006 Pazartesi 18:46)
Hoşgeldin ufaklık.. güzel ve keyifli bir yaşam diliyorum ...

tayfun utas (31 Temmuz 2006 Pazartesi 19:10)
EMRECİK.. Aramıza hoşgeldin. geldiğin bu dünya için güzel şeyler söylemek isterdim ama şuan karışık. Dilerim sen ve senin neslin ile daha güzel şeylerİ başaracaktır.
Emrenin annesine ve babasınıda kutlarım. Serap a geçmiş olsun diler sağlığına bir an önce kavuşması diliği ile. her anın güzelğini yaşamanız dileği ile ...

Ertan Aytan (31 Temmuz 2006 Pazartesi 19:47)
ikinizi de tebrik ediyorum. saglikli mutlu yasayin yasatin.

Ebru Sezgin Seğmen (31 Temmuz 2006 Pazartesi 19:52)
Hoşgeldin Emrecik :) Annen ve baban, sen dünyaya gelinceye dek hayatılarında büyük bir boşluk olduğunun farkında değillerdi. Artık o büyük boşluğu küçücük bedeninle ve kocaman gülüşlerinle sen dolduracaksın. En güzel günleri hep beraber yaşamanız dileğiyle... :)

Remzi YARDIMCI (31 Temmuz 2006 Pazartesi 20:09)
İyi ki doğdun Emre bebek! Tanrı uzun ömür versin sana. Ömür sürenin adı mutluluk olsun.... Geçmiş olsun güzel anne... Gözünüz aydın , Taze Anne-Baba, Büyükanne-Büyükbaba, taze Hala...... Yeniden Hoşgeldin Emre bebek!!!!!! Emir & İdil & Remzi YARDIMCI

Alaattin Şahin (31 Temmuz 2006 Pazartesi 20:57)
Maaaşaalllah şimdiden büyümüşün bile. Yanına bir de kız kardeş geldi mi kare tamam:) Sana sağlıklı ve mutlu bir yaşam diliyorum. Serap sana büyük geçmiş olsun diyorum, Barış'la seni tebrik eder Allah analı babalı büyütsün diyorum...Aslan burcu iyidir bu arada:)

ZEYNEP-YASIN PATAN (31 Temmuz 2006 Pazartesi 21:15)
ayyyy Emre cok yakisiklisin.Bizim de guzel bir kizimiz olsun da....aranizi yapariz. sen guzelce buyumeye bak.... anneni ve babani da cok opuyoruz.gecmis olsun.

Cemal Deveci (31 Temmuz 2006 Pazartesi 22:06)
Hoşgeldin bebek yaşama sırası sende Seni bekliyor........... N. Hikmet RAN Bu kadar kötü bir dünyaya bu kadar güzel bi varlık getirebilen güzel insanlara sevgiler diliyorum.

Pelin Ayan (31 Temmuz 2006 Pazartesi 22:14)
Böyle bir anne ve babaya sahip olmanın ayrıcalığını ve dayanılmaz hazzını yıllar sana öğretecek. Sağlık, güzellik, huzur, keyif , başarı ve mutluluk yaşam boyu seninle olsun. Tebrikler Serapcım & Barış... Hoşgeldin Emrecik....

Zehra Şahin (31 Temmuz 2006 Pazartesi 23:04)

:)) HOŞGELDİN, HENÜZ TARİF EDEMEDİĞİM, ADINI KOYAMADIĞIM DUYGU... HOŞGELDİN "EMRE"... Teyzen

Kadriye-Muhterem Şahin (31 Temmuz 2006 23:30)

Canımıza,

Canımızdan daha kıymetli olduğunu, çok sevildiğini unutma. Hep mutlu ol, öpüyoruz.

Anneannen, Deden

Canan Tekdemirkoparan (1 Ağustos 2006 Salı 08:27)
Hoşgeldin Emre Bebek! Sana sağlıklı, mutlu, başarılı, güzel bir hayat diliyorum. Anne ve Babanı da çook çook tebrik ediyorum böyle tatlı birşeyi dünyaya getirdikleri. Hepinize mutluluklar dilerim.

Funda Şenel (1 Ağustos 2006 Salı 08:31)
Hoş geldin Emre bebek dünyaya...Hayatta tüm dileklerin gerçekleşsin ..Hepinize mutlu .sağlıklı hayat diliyorum...Tebrikler.

ANIL-ALP GÜVEN (1 Ağustos 2006 Salı 08:42)
Biraz önce öğrendik ve çok çok sevindik....Yeni bir hayat başladı Emre ile birlikte....Umarız iyi, sağlıklı,eğlenceli, başarılı ve çok çok mutlu bir hayatı olur....Sizleri tebrik ediyoruz, hep birlikte

çok uzun bir ömür geçirmenizi diliyoruz....Sevgilerimizle....

YASEMİN ARDIÇ (1 Ağustos 2006 Salı 08:49)
Emrecim aramıza hoş geldin... çok tatlı ve şekersin . seni o tombik yanaklarından öpüyorum serap & gökhan ikinizide çok tebrik ediyorum.. görün bak şimidiye kadar geçen zaman ne kadaaar boş ve anlamsızmış .Allah uzun ömürler versin. Hep beraber huzur ve sevgi dolu günler geçirmenizi dilerim.

Tülay Akyüz (1 Ağustos 2006 Salı 08:53)
Merhaba Emre, hazır bak hepimizin masallari- oykuleri.. e sende geldin baslayabiliriz artik anlatmaya.. Tabi senden de ogrenecegiz yeni yeni masallar.. Hosgeldin kucuk prens..

Gülten Doğan (1 Ağustos 2006 Salı 08:55)
Emre ciğim Hoşgeldin, Çok iyi anne babaya sahip şanslı bir bebeksin.Dilerim ki bu şansın ömür boyu yanında olsun. Sağlıklı, çok başarılı, keyifli ve mutlu bir ömür diliyorum. Hep iyi insanlar olsun çevrende. Bahtın açık olsun. Sevgilerimle.

gülden balaban (1 Ağustos 2006 Salı 09:09)
hoşgeldin emre durak tüm kalbimle sana sağlık , başarı ,huzur , mutluluk diliyorum.....anne ve babanıda gönülden tebrik ediyorum .....

SERAP AKALIN (1 Ağustos 2006 Salı 09:45)
Emreciğim dünyamıza Hoşgeldin......Senden kendiyle barışık-mutlu bir insan olmanı beklerim .Mutlu ve kendiyle barışık bir kişinin hayatta üstesinden gelemeyeceği hiçbir engel yoktur.Yüzünden gülücüğün eksik olmasın...Annen ve babanla birlikte sağlıklı-mutlu-huzurlu bir ömür dilerim. (Buda Defnenin Emre ye mesajı)Hoşgeldin Kuzenim...Bugün benim doğum günüm ...Bende ASLAN ım...Gelişine çok sevindim...ABLAN Defne AKALIN

Sevda Genç (1 Ağustos 2006 Salı 09:57)
Merhaba Emre bebek, hoşgeldin dünyamıza:)) Sakın bize çok kızma olur mu! Sana yaşanası güzel bir dünya bırakmak için çok fazla gayret gösteremedik: 21.yy' da sıcak savaşlar hala devam ediyor, doğduğun şu günlerde bilim adamlarımız küresel ısınmanın 20-30 yıl sonraki boyutları hakkında tüm insanlığı bilgilendirmeye çalışıyor ama nafile! İnsanlarımız yarını düşünmeden bugünü tüketmeye devam ediyor. İnanıyorum ki biz yapamasak da sizin nesil dünyamızı daha yaşanabilir hale getirecektir. Sen dünyaya gözlerini yeni açtın ama bizler şimdiden sana bir sürü misyon yükledik. Daha fazla uzatmadan kısaca hoşgeldin aramıza emre, gözünüz aydın Serap&Barış. Hep birlikte sağlıklı, başarılı ve mutlu bir hayat geçirmeniz dileğiyle sizleri kucaklıyoruz. Sevda&Ezgi&Hasan Genç

Esra Akkanat (1 Ağustos 2006 Salı 09:59)
Hoşgeldin Emre! Şu koca dünyada şimdilik miniciksin ama annen, baban ve tüm yakınlarının seni fazlasıyla sarıp sarmalayacağından hiç şüphen olmasın. Gazsız, bol uykulu, memiş emiş bir yıl dilerim sana. Ömrün uzun ve mutluluk dolu olsun. Esra Halan!

MURAT AKALIN (1 Ağustos 2006 Salı 10:02)
SAĞLIK,MUTLULUK VE ŞANS DOLU UZUN SENELER.ANNE YE SAĞLIKLAR,BABAYA MUTLULUKLAR,BABAANNE,DEDEYE,HALAYA TEBRİKLER. HEPİNİZ SAĞLICAKLA KALIN.

rahile atmaca (1 Ağustos 2006 Salı 10:33)
Serapcığım tebrikler, bebişinize hayırlı uzun ömürler diliyorum:)

Mürsel Sezen (1 Ağustos 2006 Salı 10:39)
Merhaba Emreceğim, hoşgeldin aramıza. Umarım güzel bir yaşamın olur ve ömür boyu mutlu olursun. Anne ve babaya da kolaylıklar diliyorum. Eh, malum, onları sayende uykusuz günler bekliyor olacak.

İMRA DİNÇER (1 Ağustos 2006 Salı 10:41)
ilk gününde pek güzel yüzün ve gür siyah saçlarına katılmışsın aramıza..minik bebek emre hoşgeldin.. bizi bir kez daha teyze,dayı,amca yaparak hayatımıza yepyeni bir ışık verdin.. tüm tecrübelerimiz sana hayat boyu ışık tutsun, tüm sevgimiz hep seninle olsun..

Mehmet TATLI (1 Ağustos 2006 Salı 10:56)
Tebrikler Serap Hanım, Küçük Emre'ye ve sizlere sağlıklı. mutlu. sevgi dolu bir hayat dilerim. Annesi gibi başarılı bir yaşam dilerim. Tekstil&Teknik Dergisi...Mehmet TATLI

Yakup SAYAR (1 Ağustos 2006 Salı 10:57)
Hoşgeldin bebeklerin kralı EMRE.. Ne güzeldir hayat seninle.. Mutluluk getirdin dünyamıza.. Serap Anne , Barış Baba, bu kadar güzel bir bebeği dünyamıza getirdiğiniz için sizlere kucaklar dolusu tebrikler.

İnci ŞENGELDİ (1 Ağustos 2006 Salı 11:20)
Emrecik aramıza hoş geldin.Şu an biraz şaşkın olabilirsin, yeni hayatın anne karnındaki rahatlıkta değil çünkü. Altına bez,üstüne giysi,mama desen çenene kuvvet. Ancak herşeye rağmen burası da fena bir yerdeğil aslında. Hepinize sağlıklı ve mutlu bir yaşam diliyorum. Hayatınızdan gülücükler eksik olmasın. İzmir'den kucak dolusu sevgi ve öpücükler.

Gül Ordu (1 Ağustos 2006 Salı 11:24)
Serapcım bu ne güzel haber, bebeğinizle size mutluluklar diliyorum. Ömrü uzun, şansı bol olsun... Sevgilerimle...

Murat Durak (1 Ağustos 2006 Salı 11:27)
Serap , Barış ve Emre , Emre hoşgeldin. Hepinize ömür boyu mutluluklar. Emre, Anne ve Baban ile beraber bir çok rüzgar projesi için fizibilite raporları hazırladık. Artık sen de bize yardımcı olacaksın. Serpil ve Murat ve Muratcan Durak

Gülümden Erdoğan (1 Ağustos 2006 Salı 12:24)
Minik Emrecik sana anneciğin ve babacığınla uzuuuun bir ömür diliyorum.

Uğur Deveci (1 Ağustos 2006 Salı 12:48)
Emre pabucu yarım hadi biraz büyü oynayalım.

Dilekcan Denizci (1 Ağustos 2006 Salı 13:16)
Sevgili Emre, aramıza hoşgeldin, bize mutluluk verdin.Sen zaten Serap ve Gökhan'ın bebeği olarak dünyaya gelmekle şanslısın bunu biliyoruz, ama annen ve baban da senin gibi güzel ve tatlı bir bebek sahibi olabildikleri için çok şanslılar. Canım arkadaşlarım sizleri rebrik ediyorum, gerçekten hayat yeni başlıyor. Çok güzel günleri olacağı gibi zor günleri de var bu işin ama inanın en çabuk unutulan günler bu zor günler olacak.Sizleri tebrik ediyorum, Allah'tan mutlu, sağlıklı ve uzun bir ömür diliyorum. Sevgilerimle.Dilekcan- Veysel- Alp

şefik bıçak (1 Ağustos 2006 Salı 13:57)
Mutluluğun resmini yapabilen şanslı çocuklardan olman dileği ile Hoşgeldin Emre Bebek ... Yaşama Sırası sende ... Annelerin en güzeline , babaların en zarifine sahip olduğunu sakın unutma.. Serap / Barış Gözlerinizden öper ailece saevgilerimizi sunarız....

Önder Soydaş (1 Ağustos 2006 Salı 14:28)
Emrecim, hoşgeldin dünyaya... Sana sağlıklı, mutlu, huzurlu ve uzun bir ömür diliyorum. Yanlız küçük bir tavsiyem olacak boyahanelerden uzak dur mümkünse baban büyüyünce sana ne demek istediğimi açıklar... Anne ve babanı da tebrik ediyorum.. Sevgiler...

NEDRET DELEK (1 Ağustos 2006 Salı 14:31)
Hoşgeldin EMRE bebek,hoşgeldin dünyamıza taze can.Çok yaşa uzun yaşa mutlu yaşa.Kutluyorum sizi Gökhan Barış ve Serap'cığım.Gözleriniz aydın olsun dünya güzeli BABAANNE ve BÜYÜKBABA. Papucun dama atıldı banban ama hala olmak harika.HAYIRLI UĞURLU KISMETLİ OLSUN.Sevgilerimizle. NEDRET-REŞİT-ALİŞER

mert ve bugra:)) (1 Ağustos 2006 Salı 15:22)
aslan emre hoş geldin burcun gibi umarız aslan gibi cimbomlu olursun dayına benzeme sakın..serap ablacım ve barış abicim sizleri kutluoruz allah analı babalı büyütmek nasip etsin ...

funda ekin (1 Ağustos 2006 Salı 16:26)
emrecim, dünyaya hoşgeldin! serap ve barış'ın çocuğu olarak dünyaya geldiğin için çok şanslısın.umarım ailen konusundaki şansın hayatın tüm alanlarında da devam eder. serap ve barış sizleri de tebrik ediyorum. en kısa zamanda görüşmek üzere.. sevgiler funda

Ahmet şen (1 Ağustos 2006 Salı 17:05)
sevgili emre, Hoşgeldin, sağlıklı, huzurlu ve mutlu bir yaşam diliyorum. Umarım yüzyılımızın önemli liderlerinden olursun. Bu güçü yetişmende önemli rol oynayacak aile bireylerinden ve çevrenden her zaman bulabiliceğine inanıyorum . Şahin ve Durak ailelerinin gözleri aydın olsun

Ahmet ŞEN

Hakan ERKMEN (2 Ağustos 2006 Çarşamba 09:09)
Emrecigim aramiza hos geldin. Sana saglikli mutlu bir hayat dilerim.

Nihat Sırdar (2 Ağustos 2006 Çarşamba 09:57)
İyi doğdun. Anne baba konusunda da çok şanslısın. Ama bence yanlış ülkede doğdun:)

Hande & Cenk Yalçın (2 Ağustos 2006 Çarşamba 09:58)
Hayırlı olsun, hepinizi çok seviyoruz. En kısa zamanda minik suç ortağımla tanışmaya geleceğiz.

Hakan Sahin(Fesa) (2 Ağustos 2006 Çarşamba 11:16)
Tebrikler! Saglikli mutlu yillar diliyorum.

Nihat ERYİĞİT (2 Ağustos 2006 Çarşamba 11:23)
SEVGİLİ SERAP VE BARIŞ, ÖNCELİKLE GEÇMİŞ OLSUN DİLEĞİYLE BİRLİKTE ANALI BABALI SAĞLIKLI,MUTLU BİR AİLE HAYATI TEMENNİ EDİYORUM.KÜÇÜK EMRE'YE HOŞGELDİN DERKEN HAYATINIZA YENİ MUTLULUKLAR KATACAĞINDAN HİÇ ŞÜPHEMİZ OLMADIĞI GİBİ,BİZLER SİZLERİN SEVİÇLERİYLE MUTLU OLACAĞIZ VE HERZAMAN BÖYLE İYİ HABERLERİNİZİ DUYARAK SİZLER ADINA SEVİNECEĞİZ.YÜZÜNDEKİ VE DE KALBİNDEKİ SAFLIK KADAR KADERİ GÜZEL VE BAHTI AÇIK OLSUN...BU KÜÇÜK YAVRU AİLE TEMELİNİZİ GÜÇLENDİRSİN VE SİZE YAŞAM İÇİN YENİ BİR BAĞ VE MUTLULUK VERSİN.... BU ARADA KÜÇÜK EMRE'YE LÜTFEN AMCA DEMEDEN ÖNCE ABİ DEMEYİ ÖĞRETİRSENİZ SEVİNİRİM :))) BANA AMCA DEMESİN OLUR MU :)))) HERŞEY GÖNLÜNÜZCE OLSUN......

fatih karaaslan (2 Ağustos 2006 Çarşamba 21:15)
hoşgeldin emre durak ailesine mutlu sağlıklı uzun bir yaşam diliyorum

Reyhan HACIEYÜPOĞLU YÜKSEL (2 Ağustos 2006 Çarşamba 22:46)
Serap, sana ve eşine bebeğinizle uzun, sağlıklı, mutlu ve huzurlu bir ömür diliyorum. Dileğim oğulcuğunuzun büyukdedeolduğu zamanlara kadar beraber olmanız. Uzak akraban :) reyan

KAZIM UYSAL (3 Ağustos 2006 Perşembe 14:29)
EMRE' ciğim öncelikle seni tebrik ederim. Bu yüzyıla damgasını vuracak kusursuz seçimin için.... Acıbademde doğan tüm bebeklerin seni deliler gibi kıskandığını biliyorum. Eeee herkes mükemmel anne-babaya sahip olamazki... aramıza hoşgeldin, sevgiler........

TUBA KORKMAZ (4 Ağustos 2006 Cuma 10:55)
EMRE'CİM DÜNYAYA HOŞGELDİN.ALLAH BEBEĞİNİZİ ANALI BABALI BÜYÜTSÜN HER İKİNİZİDE ÇOK TEBRİK EDERİM..

VESİLE-MEHMET TAN (4 Ağustos 2006 Cuma 11:22)
sevgili EMRE "DURAK" ailesine hoşgeldin çok tatlısın ailemizin yeni prensi...annene şifalar babana mutluluklar dede ve babaanneye bolbol sevinçler.... taze halayada seni gezdirmek düşer........ TAN AİLESİ

ERDİ TAN (4 Ağustos 2006 Cuma 11:29)
janım EMRE hoşgeldin bizim aileye.bizim ailede sıksık görüşülemiyo! ama düğünden düğüne görürsün beni! ben senin batman dan kuzenin erdi abin.......seni kocaman öpüyorum....(çok tatlısın )

gizem yeşilyaprak (4 Ağustos 2006 Cuma 23:20)
ailemizin prensi aramıza hoşgeldin ! umarım hep sağlıklı we mutlu olursun..

banu durak (4 Ağustos 2006 Cuma 23:35)
HAYATIMIN İLK VE TEK AŞKI... YAŞAM ŞİMDİ SENİNLE YENİDEN BAŞLIYOR.ANNEN VE BABANLA HAYALLERİNİ GERÇEKLEŞTİREBİLECEGİN SAGLIKLI,MUTLU UZUN BİR ÖMÜR DİLİYORUM.HAYATTA NE OLURSA OLSUN HEP YANINDA OLACAGIM......HALAN:)

hulya teke (4 Ağustos 2006 Cuma 23:52)
emrecim hergununu saydik iyi ki geldin hosgeldin.insallah sende bizleri hos bulursun.hep mutlu hep sansli hep basarili ol. yegenlerim! aferin size..

NURSAL&ŞENEL DURAK (5 Ağustos 2006 Cumartesi 00:03)
HOŞGELDİN SEVGİ YUMAĞIMIZ SENİNLE ŞİMDİ HER ŞEY ANLAM KAZANDI. ANNEN VE BABANA BİZE TORUN SEVGİSİNİ YAŞATTIKLARI İÇİN TEŞEKKÜR EDERİZ.MASAL TADINDA BİR HAYAT DİLEĞİMİZLE.......BABAANNEN&BÜYÜKBABAN

Sema Benker (5 Ağustos 2006 Cumartesi 10:46)
Emre bebek, kuzenler cemiyetine hoşgeldin. Daha ilk günden ne de güzel görünüyorsun öyle. Sağlıklı, mutlu ve her zaman sevdiklerinlerle beraber olabileceğin bir yaşam diliyoruz sana. Sevgiyle ve mutlu büyü. Sevgili Serap ve Barış size de yeni bebekli hayatınızda mutluluklar dileriz. Sema&Taylan Benker

Nurhan Toktay (5 Ağustos 2006 Cumartesi 13:11)
EMRE BEBEĞİMİZ. AİLEMİZE HOŞGELDİN.sAĞLIKLI MUTLU BİR YAŞAM DİLİYORUM SANA.BABAN DOĞDUĞUNDA DÜNYADA TEK O VARDI BENİM İÇİN.SENİ GÖRDÜĞÜM AN BİRDE SENİN BUNA EKLENDİĞİNİ ANLADIM.SERAP-GÖKHANİYİKİ BİZE BU DUYGUYU YAŞATTINIZ.HAYATIMIZA YENİ BİR KAPI AÇTINIZ.YUVANIZA MUTLULUK DOLSUN ALLAH HEP YANINIZDA OLSUN.(EMRE....EMRE...AH O SAÇLARIN SAÇLARIN YOK MU AKLIMI BAŞIMDAN ALDI)

Serap-Barış Gökhan DURAK (5 Ağustos 2006 Cumartesi 21:37)
Minik Karıncamız, yaşamımıza hoşgeldin... Meğer biz seni ne kadar zamandır bekliyormuşuz:)) Sen, yaşamımızın en güzel mavi tonu oldun, dileriz biz de senin dünyana, gökkuşağının tüm renklerini verebiliriz. Annen - Baban

Zafer Şahin (5 Ağustos 2006 Cumartesi 22:05)
sonunda kavusabildik yaşasın yaşasın yaşasın:)nasıl bir mutluluk yaşatıyorsun farkına varabilmeni isterdim biz de bu mutlulukların karşılığını sana vermek için hayat boyu çalışacağız o küçücük yumruklarından minicik burnundan öpüyorum:)

Özden Yerlikaya (7 Ağustos 2006 Pazartesi 08:31)
Canım Serabım, dünyanın en güzel annesi tebrikler, hala görüşemedik bari burdan ulaşayım size hoşgeldin Emre bebek çok işimiz var senle öncelikle doğum günümüz aynı:-)Sevgili annen aynı gün olma konusunda pek ısrarlıydı ben her ne kadar çılgın metebolizmalar çok acı çeker dediysemde dinletemedim,ikinize de İzmirden sıcacık öpücükler en kısa sürede yanınızda kokunuzda olmak istiyorum.Sevgimle

deniz ozcan (7 Ağustos 2006 Pazartesi 09:52)
hosgeldin emre bebek...tertemiz duygularınla hosgeldin...

MİNE-BÜLENT-BARTU TAN (7 Ağustos 2006 Pazartesi 11:47)
DÜNYANIN EN ŞANSLI ANNE VE BABASI YERYÜZÜNDEKİ EN MUHTEŞEM VARLIĞIN AİLEMİZE KATILMASI NA VESİLE OLDUĞUNUZ İÇİN SİZİ TEBRİK EDİYORUZ. A,LEMİZE KATILAN BU GÜZEL VARLIKLA ÖMÜR BOYU SAĞLIKLI VE MUTLU BİR ŞEKİLDE YAŞAMANIZ DİLEĞİYLE.

Selim Ertuğ Tuğran (7 Ağustos 2006 Pazartesi 12:56)
Emre Bey hoşgeldin... Serap Hanım eşiniz ve siz inanın ki seçilmiş insanlarsınız... Biz de eşimle yeni evli bir çift olarak umarız sizin yaşadığınız mutluluğa haiz olabiliriz... Ailece mutlu bir hayat geçirmeniz dileğiyle...

Özgür ÖZKÜRKÇÜLER (7 Ağustos 2006 Pazartesi 14:36)
Emre hoşgeldin, seni çok merak ediyorduk, çok tatlıymışsın.. Serap ve Gökhan, hayırlı olsun, Allah uzun, mutlu ömürler versin..

ÖNDER KAYPAK (8 Ağustos 2006 Salı 09:03)
serap tebrikler allah hepinize uzun sağlıklı ömürler versin..emrenin nice mutlu günlerinde hep beraber olmanız dileğiyle....

selim özcan (8 Ağustos 2006 Salı 11:46)
Hoş geldin emre bebek. Tebrikler! üçünüzede bir ömür saglikli mutlu yillar diliyorum.

Filiz Sobay (8 Ağustos 2006 Salı 17:08)
Merhaba Emre Bebek ailenle birlikte uzun mutlu sağlıklı bir yaşam diliyoruz.Serapcığım eşinle senide tekrar kutluyoruz.Minik Emreyi yakından görmek için sabırsızlanıyoruz. Filiz&Levent&Kaan Sobay

veysi bor (9 Ağustos 2006 Çarşamba 11:51)
30/07/2006 tarihinde güneş gibi doğdun çok mutlu olduk durak sülalesine varis geldin allah sana uzun ömürler versin annen ve babanla sağlıklı ve mutlu ol seni çok öpüyoruz ,annen ve babaını tebrik ediyoruz öpüyoruz küçük barış tekrar hoş geldin MUAZZEZ VE VEYSİ BOR

şeyma yeniçeri (9 Ağustos 2006 Çarşamba 15:52)

EMREm hoşgeldin...seni çok seviyorum iyiki oldun...ailenle birlikte sana uzun mutlu ve huzurlu günler diliorum...Barış abicim ve Serap ablacım sizleride tebrik ediyorum mutluluklar

didem yeşilyaprak (11 Ağustos 2006 Cuma 10:54)
seni merakla bekliyorduk ve nihayet geldin dünyaya.seni uyurkenseyretmek nasıl güzel bir duygu anlatamam.çok güzel bir aileye sahipsin umarım hep mutlu olursun.annen ve baban bana çok destek oldular umarım bende sana destek olabilirim.seni çooooooooookkkkkkk özledim bir dahaki görüşmemizi merakla bekliyorum emrecim:)

Ayşe Baştürk Özgür (11 Ağustos 2006 Cuma 19:22)
Merhaba Emre Bebek Dünyaya hoşgeldin... Hoşgeldiğin gibi hep hoş ve mutlu yaşarsın umarım. Şimdilik resminle avunacağım, umarım bir gün seni görme şansımda olur. Eminim Annen ve baban senin gelişinle görünmez kanatlar takmışlar mutluluktan uçuyorlardır. Hayatınızda mutluluk ve güzel haberler daim olsun. Birlikte nice yıllar ve yaşlar geçirmeniz dileğiyle..

Nurdan Karaman (14 Ağustos 2006 Pazartesi 15:18)
Emrecimmmm saglik, mutluluk,basari, sans hep seninle birlikte olsun...

YUSUF DEMİR (16 Ağustos 2006 Çarşamba 15:14)
Karınca ve Gökkuşağı Ailesi, Mutluluğunuz hiç bitmesin... Sevgiyle..

Hoşbuldum:)) (30.07.2006)

2007-08-03T12:52:00.000+03:00

merhaba,

aslında benim doğumgünüm 30 Temmuz 2006.
sizlere merhaba diyebilmek bugüne nasipmiş.
şimdi geçtiğimiz yıla kısa bir yolculuk yaparak, size 30 Temmuz 2006'da yaşadıklarımızı anlatayım:
Pazar sabahı annem 06.30'da karın ağrısı ile uyanıyor, ayakları üşüdüğü için o yaz sıcağında çorap giyip tekrar yatıyor, saat 08:00'e doğru bakıyor ki hala karnı ağrıyor. aslında ben bu arada geliyorum işaretlerini veriyorum ama nts sürecinde bile sancılarını anlamayan annem, bu işaretlerimi anlamıyor:) ben de daha güçlü başka işaretlere geçiyorum ve nihayet 08:30'da Acıbadem Bakırköy Hastanesi'nin 6. katındaki doğum odasına yerleşebiliyoruz...
sonrasında 15:00'e dek süren yaşam yolculuğumda yoruluyor ve uyumaya başlıyorum. doktorumuz Prof. Dr. Hakan SEYİSOĞLU ve ekibinin tüm çabalarına rağmen rahatımı bozmayıp, hem kendi rahatım hem annemin rahatı, hem de babama ameliyat tecrübesi kazandırmak için, anneme sezeryanla doğum yapma şansının kapılarını aralıyorum:))
15:30'da ailece alındığımız 3 numaralı ameliyathanede, 15:56'da yaşama gözlerimi açıyorum...
doğumgünüme dek doğumda annemle benim yanımda olamayacağını sanan babam, sezeryan netleşince kahramanca odadaki yerini aldığı için, tüm anlarımızı (yukarıdaki fotoğrafımdan da anlaşılacağı üzere) görüntüledi. bu arada babam, video kaydımız için ameliyat ekibinden bir amcadan yardım istemiş, böylece hem fotoğraflarım hem video görüntülerim, gayet doğal bir arşiv oluşturmuş.
beni temizledikten hemen sonra annemin göğsüne uçurdular ardından da odamıza göndererek annemi beklememi sağladılar. ilk sütün tadı hala damağımda:)) ayrıca, ameliyathaneden odaya çıkarken gözlerim açık olduğu için, ameliyathane kapısında bekleyen sevdiklerimizden "afacan" sıfatını aldım..